|
Sálmarnir 112
v1
Halleluja! Sælur er sá, ið Harran óttast og boð hans elskar av sonnum;
v2
mikið á fold verður avkom hans, ætt hins rættvísa verður vælsignað.
v3
Vælmegn og ríkidømi í húsi hans er, vælferð hans stendur við allar ævir.
v4
Fyri rættsintum birtist ljós í myrkri, mildur og góður hin rættvísi er.
v5
Sælur er maður, ið gávumildur er og fegin lænir og allar leiðir sínar gongur í rættferð.
v6
Tí aldri hin rættvísi vikast, í ævigum minni hann verður.
v7
Fyri ringum tíðindum ikki hann ræðist, hans hjarta er trygt og lítur á Harran;
v8
hans hjarta er fast og uttan ótta, til tess at hann við lyst skoðar fíggindar sínar.
v9
Hann býtt hevur út og teim fátæku givið, um ævir rættferð hans stendur, í æru hans horn eru reist.
v10
Hin gudleysi sær tað og harmast, bítur saman tenn og fer til grundar; vón teirra gudleysu verður til einkis.
|