|
Sálmarnir 127
Ein pílagrímsferðarsongur, av Sálomoni.
v1
Um Harrin ikki húsið byggir, tá til einkis smiðirnir starva; um Harrin ikki staðin varðar, tá til einkis vaktarin vakir.
v2
Til einkis fara tit tíðliga upp og ganga síðla til hvíldar og eta møðisamt breyð; tað sama hann vini sínum gevur í svøvni.
v3
Sí, ein Harrans gáva eru synir, lívsins frukt er ein løn.
v4
Sum ørvar í hond á kappa, so eru ungdóms synir.
v5
Sælur er maður, ið ørvahúsan fyltan hevur við teimum; teir verða ikki til skammar, tá teir í liðinum við fíggindar tingast.
|